13 Aralık 2010 Pazartesi

Tekerlekli sandalyeli

Canımı yakan her şeye inat gülen sözcükler fısıldıyorum dünyanın kalbine … 
Her şeyi geride bırakmak basit , onlar çünkü geçmiş . 
Ve anlamlarını yitiren yüzlerde geçmişi aramak geride kalmaktı , sonuncu olmaktı 
değersiz olmaktı bir realistin gözünde . 
Oysa gözleri oyulan , canları acıtılan , hiç sayılan nice can , 
bir daha doğmak istemişti yinede . 
Yinede şanslıydım … Ayaklarım yoktu belki … 
Yinede … Gülebildim …

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder