13 Aralık 2010 Pazartesi

Meleğe sesleniş

Melek; gözlerimin içine sız ve oradan kalbime damla … 
Ruhum azat edilsin varlığınla … 
Ve her cümleme yerleş …
Orası senin evin … 
Orası senin … 
Melek; parmak izlerime otur …
Tenin olsun her dokunuşum … 
Her yerde izin olsun … 
Avuçlarımın içine mum gibi dikeyim seni,
Ebesi ben olayım bu hüzün oyununun …
Melek; sakallarıma sinsin kokun … 
Hiç hasat mevsimi olmasın ondan sonra 
Ve ondan sonra her mevsim bereket açsın yüzümde …
Aynaya bakında sen olsun siluetim, sen koksun terim . 
Melek; gir damarlarımdan bu aciz halimde bir serum gibi .
Parçala hatta tenimin kavruk rengini . 
Ne olur ? 
Sen işleyeceksen etimin bir yerine,
Birazda acı olsa ne olur ?
Melek; zaman gece şimdi burada. 
Göz kapaklarımın iç astarına iğneledim bende kalan gülüşlerini …
Ve senin mutluluğun ile yumuyorum her an ben gözlerimi …

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder