Kemirgen

Dişim mezar kazıcıları gibi. Dilimi kemiriyorum son günlerde. Ucuna gelen ve kendini boşluğa bırakmaya yeltenen çığlıkları gömüyorum. Sessizim. Ama soluğum gürültülü. Soluk soluğa susuyorum. Dilimi dilimliyorum. Kendi payıma düşen hecede yalnızca ölüm konuşuyor. Hiç susmuyor. Ben sessizim. Ağzımın içi cenaze yeri. Bu cesetleri ben doğurmuştum bir zaman önce. Bu cesetler benim suskunluğum. Hişşşşt sende sus. Cenazede konuşulmaz öğren bunu çocuk kalbim. Atma artık. Yada kalbim, söküp at kendini. Yeter ki sus.
Dişim mezar kazıcıları gibi. Dudaklarımı kemiriyorum son günlerde. Yanak boşluklarıma dolan kan ile yutuyorum tablet haline getirilmiş hayallerimi.

Artık çok geç konuşmak için.