Şehir - i devran

Bana karşıdan bakma gördüğün yalnızca kıyılarım. Hadi karış içime dolaş sokak sokak. Yıkık bir şehirdir aslında savaşlardan kalan, işte tamda oradan bakılınca görünmeyen kısmım. Bu yüzden hareket et. Bakınca yüzüme yüreğimin değneklerini göremezsin. Bu yüzden el ver bana. Bakınca göremezsin göz kapaklarımın aslında denizi kurumuş sahiller olduğunu. Bu yüzden dokun hadi. Sen yanaklarımdaki kesikleri yalnızca jiletin kahpeliği zannedersin. Keşke bu kadar basit olsa. Ne intiharlara sahne oldu bu şehir düşünemezsin. Küfürler ve kimi zaman büyülü sözcükler birikti barajında dudaklarımın. Dişlerimin arasına takılan ama çıkmayan. Yaklaş hadi kulak ver ve kır dişlerimin inadını orta yerinden. Bana oradan öylece bakınca anca resmimi görüyorsun, lakin kağıtla ve boyayla olmaz aşk. Savaşman ve kaybetmen gerekir, kazanabilmem için “Sen”li bir şehri. Bu yüzden adım at cesaretin varsa.