Didinti

Her gece kulağıma küfür fısıldıyan ruh ilk defa beni sevdiğini söyledi.

Gözlerimi yumduğum da sürekli göz kapağımı görmek aslında beynimi daha da yoruyor. Düşünemiyorum. Uyumak bu yüzden aptal ediyor.

Aptallar basittirler. Basit bir insan olmak bu yüzden aptalca gelebilir. Ben basit bir insanım fakat basit bir aptal olacak kadar aptal bir basit değilim.

Bunu bir kenara yazsan iyi olur. Bu bir tavsiye değil. Gün gelecek yolun ortasından yürüyebilmek için kenarlarından tutman gerekecek hayatı.

Kenara atılmış bir hayat sanırım, yaşamalısın tavsiyesinin bir kenara yazılmış hali olsa gerek.

Gerekliliklerden bahsetmişken, her gece kulağıma küfür fısıldayan ruhun kime ait olduğunu bulmam gerek. Çünkü o artık beni seviyor. Sanırım o bir daha gelmeyecek çünkü bu gevşek bünye onu sevenleri çabuk yitiyor. Sanırım bunca zaman beni sevdiği için bana küfür etmiş. İnanabiliyor musun ?

İnanmak ! Gerçekten gerçektir.

Gerçekçi olmak gerekirse ben, gözlerimi yumduğum da yalnızca gözlerimin hiç bir şey görmemesini istiyorum göz kapaklarımın içini görmesini değil.

Bu günlerde çok sıkılıyorum. Sıkılgan kişilerden sıkıldığımdan kendimden daha çok sıkılıyorum ve bu içinden çıkılmaz bir hal alıyor. Bu günlerde ben sıkıldığım için kendimden, sıkılıyorum ve bunu nasıl yenerim bilmiyorum.

Okkalı bir yumruk gerekiyor çenemin sol alt yanına. Oradan geçen damarlara öyle bir oturmalı ki bir süre beynimi uyuşturmalı. Ansızın bayılmalıyım.

İnsanlığımdan çıkıp insanlığımdan utanmak içindir bütün uğraşım.

Küfür etmemek için uğraşıyorum ve bütün anlamsız uğraşların ta sülalesini sikeyim.