Nazım

Nazım !
Bu hayat nazım bu hayat boğuyor beni.
Beynimi kemiren düşünceler, beynimi bitirdi kalbime başladı iyi mi ?

Nazım !
Öldürmek lazım yüreğimizdeki denizleri dalgalandıran kadınları.
Biz fırtınalara dayanacak adam mıyız ha ?

Bana bir silah lazım.
Bağlılık yapacak bütün her şeyi vurmalıyım alnın tam ortasından.

Atarlandım yine nazım.
Bilirsin beni hani geçen sene atarlanmıştım kahvede de yakmıştım gemileri.
Nazımım hani bilirsin beni, 14 kişi karşı germiştim ya yüreğimi.
Öyle oldu yine.
Atarlandım.

Damarlarımdan öfke geçiyor yine kan niyetine.
Bileklerimi kessem nefret akar kendime.

Nazımmmmm !
Duysana beni puşt.
Çabuk silah bul.
İlk senden başlayacağım.
İlk senin dostum ilk senin alnına dayayıp silahı, beynini çıkaracağım.
Sonra bende durmam Nazımım sıkarım çenemin alt tarafından.
Çenemden beynime bir yol açarım.

Nazım yada önce sen vur beni.
Ne fark eder ki.

Hayat böylesine kokmuşken.