Mum söndü

Mum söndü birden. Kara gözlerimde umutlar söndü. Odam da zehir bir karanlık. Odam karışık. Ellerim kanamış ve yerlerde içimden parçalar, kanlar. Mum söndü. Nazlı bir kız gibi kaçıverdi kara cehaletimden. Gülen çocuklarda dağıldı evlerine. Pencerem ayna sureti. Pencerem ben. Gördüğüm yüz karanlık. Mum söndü apansız. Ve bir dudaktan bıraktı sanki kendini hava, mumun ateşine bir günahkar gibi. Ruhum yalın ayak, ruhum karanlık. Aydınlat ruhumu ey sevgili. Işıklar geçir içimden. Ruhum gözü kara bir genç. Ruhum yanık ekmek kokusu. Ruhum esmer bir çocuk. Ruhum karanlık ey sevgili hadi aydınlat. Mum söndü aniden. Karanlık her taraf. Ve bilirmisin ben karanlıktan çok korkarım. Baktığım yüzde bir yüz karası. İnmeler indi bedenime bu zehir kokan akşamlarda. Ruhum karanlık. Korkuyorum. Kendimden bile korkuyorum. Terk edilişimin baş rol oyuncusu dinle. İçimden kaçamıyorum. Hadi sevgili içimi aydınlat. Işıklar geçir ruhumdan. İnan ki bu karanlıkta yok oluyorum.