13 Aralık 2010 Pazartesi

Kanlı oyun

Bu kanlı oyunda sen ölen taraftaydın ben ise kaybeden.
Kazanan yok.
Sevinç çığlıklarımın yerini dilime yerleşen göçebe küfürler almıştı 13 yaşımdayken, başkalarının ağzılarından çalıp kendi lügatımın yongası yaptığım.
Ben ölenin taraftarıydım sen ise kaybedenin
Kanlı oyunlarda kazanan olmaz.
En büyük hatam sayılmazdı seni tanımak. Ama sana aşık olmak büyük hataydı. Kafama namlusunu dayadığım o silahın tetiğini çekmeli ve düşüncelerimi mermi ile değiştirmeliydim.
Sen ölendin tartırşmasız ben ise kaybeden.
Oyunlarda kan oldum mu kazanç olmaz.
Gözlerimin çoğrafyasında ki kurak pınarları anlatıyorlarmış sana ders saatlerinde, sikik bir belgeselde ki yalancı kahramanlar. Hiç gelmediler oysaki göze.
Sen ölendin tarifsiz ve kaybetmek bana kalıyordu.
Kanlı bir oyun oynamak kazanamamayı kabul etmekti.
Ve ölüyorsan sen, ben kaybediyorsam seni, kanıyorsa etinin bıçakla tanışan yanı, bu bir oyun diyorsam gözlerinin içine gözlerimin bebeğini kerterek, kazanılanın yalnızca kaybetmek olduğunu bileceksin.
Ve oyunu kaybettiğim için ben sevineceğim kazancıma kayıp bir hüzünle.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder